نشریه علوم و مهندسی گرمسار

چکیده در سال‌های اخیر، زیست‌بوم جهانی استارت‌آپ شاهد رشد قابل‌توجهی بوده و در ایران نیز بازاری امیدوارکننده برای نوآوری‌های مبتنی بر فناوری در حال ظهور است. با این حال، استارت‌آپ های ایرانی با مجموعه‌ای از چالش‌های منحصربه‌فرد به‌ویژه در حوزه توسعه نرم‌افزار مواجه هستند. این تحقیق به بررسی چالش‌های چندوجهی که مانع موفقیت پروژه‌های توسعه نرم‌افزار در استارت‌آپ‌های ایرانی می‌شود، می‌پردازد. برای این منظور با مطالعه ادبیات تحقیق، 14 چالش عمده در این زمینه شناسایی گردید که در چهار بخش چالش‌های اقتصادی و سیاسی، فناورانه، فرهنگی و سازمانی و چالش‌های خاص استارت‌آپ‌ها تفکیک شدند.. نتایج این مطالعه تأثیر قابل‌توجه تحریم‌ها و محدودیت‌های اینترنتی را که دسترسی به فناوری‌های ضروری و بازارهای جهانی را محدود می‌کند، نشان داد. علاوه بر این، چالش‌های داخلی، مانند فناوری منسوخ، کمبود نیروی کار ماهر و موانع بوروکراتیک، مشکلات پیش روی استارت‌آپ‌های ایرانی را بیشتر می‌کند. برای عبور از این چالش‌ها، استارت‌آپ‌ها باید استراتژی‌های تطبیقی و روش‌های مدیریت پروژه کارآمدی را اتخاذ کنند. اولویت‌بندی تخصیص کارآمد منابع، مدیریت ریسک مؤثر و ارتباطات شفاف برای کاهش تأثیر این چالش‌ها ضروری است. در نهایت، این تحقیق رهنمودهای ارزشمندی را برای کارآفرینان، سرمایه‌گذاران و سیاست‌گذاران در راستای هدایت نوآوری و کمک به رشد اقتصادی کشور ارائه می‌دهد.

چکیده فلزات به‌دلیل خواص مکانیکی خوبی که دارند به‌طور گسترده برای کاربردهای مختلف استفاده می‌شوند اما آنها همواره در معرض خوردگی هستند. محققان خوردگی را یک پدیده موذی می‌دانند، زیرا به‌کندی اما پیوسته رفتار می‌کند و می‌تواند باعث خرابی‌های عمده شود. خسارات‌های اقتصادی ناشی از خوردگی همیشه بسیار زیاد است، از همین‌رو جلوگیری و کنترل خوردگی همیشه از اهمیت بالایی برخوردار بوده است. بسیاری از روش‌ها از خوردگی جلوگیری می‌کنند، اما بازدارنده‌های شیمیایی خوردگی همیشه بسیار محبوب بوده‌اند. آنها به‌دلیل کارایی خوب همیشه گزینه مناسبی در بین سایر روش های حفاظتی بوده‌اند، اما سمی بودن بسیاری از آنها باعث ایجاد مشکلات زیست محیطی می‌شود. در سال‌های اخیر، ارزیابی و استفاده از بازدارنده‌های خوردگی سبز به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است. در این میان استفاده از گیاهان بسیار مورد توجه قرار گرفته است زیرا دارای ترکیباتی هستند که خاصیت ضد خوردگی دارند. در این بررسی، استفاده از گیاهان به‌عنوان بازدارنده‌های خوردگی سبز با تمرکز بر پیشرفت‌های اخیر مورد بحث قرار می‌گیرد.

چکیده سازه‏های ژئوتکنیکی نظیر دیوار شمع-سپر، اسکله‏های دریایی، پایه‏های پل‏ها، دیوارهای حائل، شیروانی‏ها، گودهای عمیق و پروژه‏های زیرزمینی در خاک سست محیط‎‏های شهری در معرض بارهای جانبی و بعضا بارهای بالا برنده هستند که در اثر این بارها ممکن است ناپایدار شوند. روش‏های متعددی برای برای پایدارسازی سازه‏های ژئوتکنیکی وجود دارد. امروزه یکی از رایج‏ترین روش‏های پایدارسازی سازه‏های ژئوتکنیکی، روش مهارسازی (Anchorage) است. در این مطالعه، یک مهار صفحه‏ای نوین موسوم به "مهار صفحه‏ای باز شونده" معرفی شده است که در حین بیرون کشیدگی، سطح باربر آن افزایش می‏یابد. در مطالعه‏ی آزمایشگاهی حاضر، تاثیر پارامتر نسبت عمق (عمق قرارگیری مهار به عرض آن) و عرض مهار (120، 150، 180 میلی‏متر) در آزمایش بیرون کشیدگی بررسی شده است. به منظور مطالعه‏ی تغییر شکل خاک اطراف مهار در لحظه‏ی حداکثر شدن نیروی بیرون کشیدگی از تکنیک پردازش تصویر به روش PIV استفاده شده است و مطابق با مشاهدات حاصل از تحلیل‏های PIV، دو سطح گسیختگی متفاوت تعریف شده است. نتایج نشان داد که افزایش نسبت عمق، سبب افزایش قابل توجه ظرفیت بیرون کشیدگی (P_u) می‏شود اما تاثیر آن بر تغییر مکان نسبی مهار در لحظه‏ی حداکثر نیرو (d_u/B) ناچیز است. افزایش عرض مهار، ظرفیت بیرون کشیدگی و تغییر مکان نسبی متناظر با لحظه‏ی حداکثر شدن نیرو را افزایش می‏دهد. نتایج پردازش تصویر نشان داد که در مهارهای سطحی، سطح گسیختگی به شکل منحنی است و سطح آزاد خاک را قطع می‏کند؛ در حالی که در مهارهای عمیق ناحیه‏ی گسیختگی شبیه به یک منشور ناقص درون خاک است.

چکیده چسبیدن میکروارگانیزم‌های دریایی به سطح شناورها و سازه‌های درون آب، یکی از چالش‌های جدی صنایع دریایی و نفت و گاز است که زیان‌های اقتصادی و زیست‌محیطی فراوانی در پی دارد. یکی از مهم‌ترین فناوری‌های موجود برای مقابله با این پدیده‌، پوشش‌های ضدجرم برپایه‌ی بسپارهای خودساب از خانواده‌ی سیلیل‌اکریلات‌ها هستند. با توجه به آنکه عملکرد این پوشش‌ها عمدتاً وابسته به ساختار رزین سیلیل‌اکریلات است، در این تحقیق، اثر ویژگی‌های ساختاری رزین شامل نوع و ترکیب‌درصد تکپارها و روش خوراک‌دهی آنها (تک‌مرحله‌ای و قطره‌ای) مورد بررسی قرار گرفت. بدین‌منظور، با استفاده از تکپارهای اکریلیک‌اسید، متیل‌متاکریلات، بوتیل‌اکریلات، تری‌ایزوپروپیل‌سیلیل‌اکریلات و تری‌ایزوپروپیل‌سیلیل‌متاکریلات و روش بسپارش محلولی، بسپارهای 5-3تایی سنتز شد. بسپارها با استفاده از آزمون‌های طیف سنجی مادون قرمز و گرماسنجی روبشی تفاضلی شناسایی شده و کارایی آنها، با تعیین گرانروی، میزان جذب آب و زاویه تماس با آب ارزیابی شد. نتایج نشان داد افزودن اکریلیک‌ اسید منجر به افزایش دمای انتقال شیشه‌ای، کاهش زاویه تماس با آب و افزایش میزان جذب آب بسپارها می‌شود. علاوه بر این، استفاده هم‌زمان از تکپارهای عامل‌دار سیلیل‌اکریلات و سیلیل‌متاکریلات منجر به افزایش بازده واکنش به میزان 78-73 درصد در مقایسه با 72-61 درصد برای نمونه‌های سنتز‌شده با یک تکپار عامل‌دار شد. علاوه بر این بسپارهای سنتزشده با دو تکپار عامل‌دار و روش خوراک‌دهی قطره‌ای، ریزساختار یکنواخت‌تر، گرانروی بالاتر و دمای انتقال شیشه‌ای بالاتری نشان دادند که به تفاوت در نسبت فعالیت تکپارها و اثر آن بر سرعت بسپارش و ریزساختار زنجیرها نسبت داده شد.

چکیده در سال‌های اخیر، استفاده از لوورها به‌عنوان سایبان در ساختمان‌های اداری به یک استاندارد رایج تبدیل شده است. این استفاده به دلیل تغییرات اقلیمی و افزایش نیاز به صرفه‌جویی در مصرف انرژی،به یک ضرورت تبدیل شده است. با توجه به این که ساختمان‌ها سهم قابل توجهی در مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانه‌ای دارند، بهینه‌سازی طراحی سیستم‌های سایبان مانند لوورها می‌تواند به بهبود کارایی انرژی و کاهش هزینه‌های انرژی کمک کند. عملکرد این لوورها به شدت به زاویه آن‌ها بستگی دارد و می‌توان آن را از زوایای مختلفی مانند نور روز،بارهای حرارتی،آسایش بصری،تهویه طبیعی و مصرف انرژی مورد بررسی قرار داد. هدف این پژوهش،تعیین زاویه بهینه لوورهای خارجی در ساختمان‌های اداری بر اساس بهره‌وری از انرژی خورشیدی و میزان انرژی مصرفی است. برای رسیدن به این هدف، یک ساختمان نمونه با نصب لوورهایی در سه جبهه جنوبی، شرقی و غربی در 17 حالت مختلف شبیه‌سازی شده است. این شبیه‌سازی‌ها با استفاده از نرم‌افزار دیزاین بیلدر در تهران انجام گردیده است. نتایج این تحقیق، همسانی با پژوهش‌های قبلی را تأیید می‌کند و نشان می‌دهد که زاویه بهینه لوورها به نوع اقلیم وابسته است. در تمام حالات بررسی‌شده، استفاده از لوور منجر به کاهش بهره خورشیدی نسبت به ساختمان‌هایی که از لوور استفاده نمی‌کنند، شده است. نتایج نشان می‌دهد که برای ساختمان‌های اداری با ارتفاع کم در تهران، زاویه بهینه لوور در جبهه جنوبی 70+ درجه، در جبهه شرقی 40- درجه و در جبهه غربی 50+ درجه می‌باشد. مصرف انرژی در این حالت‌های بهینه بین 4/9 تا 29/28 درصد کاهش یافته است.